İşte geldim sevdiğim…
Aç kapıyı uykulu gözlerle
Kucaklaşalım!
Bitti hasret… Bitti gurbet…
Nerede kalmıştık?
Nereden başlayalım?

Eylüldü giderken
Unutmadım o günü hiç
Ne kadar gizlesen de,
Ben ayırt edebiliyordum gözyaşlarını yağmurdan…
Lanet ediyordun ayrılığa
Kan damlıyordu dudaklarından…

Döneceğim demiştim…
Döndüm işte!
Dindi yağmurlar
Açabilirsin gözlerini,
Ayrılık gitti ufkumuzdan…
Yaşanmayanlar yaşanacak artık.
Haydi…
Başlayalım geç kalmadan…

Hayat pusuda yine! Olsun…
Aşk bizi bekliyor,
Devam etmek için kaldığı yerden…..
Sevdiğim; geç kalmayalım
Yarın uyanalım erkenden….

İşte geldim sevdiğim…
Aç kapıyı uykulu gözlerle
Kucaklaşalım!
Bitti hasret… Bitti gurbet…
Nerede kalmıştık?
Nereden başlayalım?

Eylüldü giderken
Unutmadım o günü hiç
Ne kadar gizlesen de,
Ben ayırt edebiliyordum gözyaşlarını yağmurdan…
Lanet ediyordun ayrılığa
Kan damlıyordu dudaklarından…

Hayat pusuda yine! Olsun…
Aşk bizi bekliyor,
Devam etmek için kaldığı yerden…..
Sevdiğim; geç kalmayalım
Yarın uyanalım erkenden….

Kalbime sen anlat ayrılığı
Ben yapamam
O seni başka biliyor
Ölsem de anlatamam
Bitti desem gitti desem
Kim inanır Allah’ını seversen
Deli olma yapma lütfen
Ben diye bir şey mi kalır sen gidersen
Beni seni varlığınla ben seni yokluğunla
Ben seni her durumda sevmişim
Sen bunu görmesen de hakkını vermesen de
Ben senin kollarını vatan bilmişim
Aklında ne varsa koy bir yere
Dön geri
Bizle senle başka bir şeydik
Bir tanem hani
Bitti desem gitti desem
Kim inanır Allah’ını seversen
Deli olma yapma lütfen
Ben diye bir şey mi kalır sen gidersen
Beni seni varlığınla ben seni yokluğunla
Ben seni her durumda sevmişim
Sen bunu görmesen de hakkını vermesen de
Ben senin kollarını vatan bilmişim…

İşte yine gidiyorsun…
Şehrimle birlikte gidiyorsun
asla aynı olmayacak bir daha şehrim,
anılar canlanacak gözümde
kaçacak kendimden benliğim.
Kalbimle birlikte gidiyorsun
asla aynı olmayacak bir daha kalbim,
sen olmayacaksın içinde
günden güne eriyeceğim.
Gözyaşlarımla birlikte gidiyorsun
asla aynı olmayacak ağlamalarım,
içimde kalacak bir şeyler ağlayamayacağım,
içime dökülecek yaşlar ve ben boğulacağım.
Gözlerinle birlikte gidiyorsun
asla anlamlı olmayacak bakışlarım
ben dünyaya senin gözlerinden bakardım,
dünyam sen, gözlerin dünyama açılan kapılarım.
Gidiyorsun işte, basit ve yalın bir gidiyorum sözüyle
oysa ki biz hep demiştik gidiyorum diye
ama yine kalmıştık birbirimizde ama bu sefer bitti işte..

Koynunda uyumamış olsam; bu koku nerden…Dudaklarımda gece öpücüklerinin, gözlerimde sabah bakışlarının izleri asılı hala…İspatlayamıyorum…Oysa adım gibi biliyorum, koynunda uyuduğumda oldu, gece yarılarında uyanıp seni seyrettiğimde…

…Öyleyse neden yalancı çıkarıyor sözlerin beni…

Kalbim linç ediliyor beyninde ki nefret meydanlarında biliyorum…Yüreğinde ki adliyeye sevk ediliyor o çelişkili duygularım…Tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılmayı beklerken, çokta şaşırmıyorum idam kararına…Oysa adım gibi biliyorum, sen götürmezsin beni darağacına…

…Öyleyse neden bu kadar soğuksun…

İki el silah atılıyor her akşam içimde…Biri bana, diğeri bende ki sana…Ama ölmüyoruz işte, yaralı çıkıyoruz sabaha…Yaşamak için çabalasamda elimde kalan son umut kırıntılarıyla, adım gibi biliyorum sende öldüğümü…Ve bunu bile bile bekliyorum…Nöbetteki bir askerin yalnızlığı gibi bu bekleyiş…Bitmeyen bir nöbet…Ne 1-3′ü var, ne de 3-5′i… Olmayan bir senin nöbetindeyim…Yalnızım…Komutanda benim er de…Oysa adım gibi bildiğim bir parola var içimde…

…Öyleyse neden parolayı söylediğim halde sürekli kurşun sıkıyorsun beynime…

Evet ben terkettim önce bu cepheyi…Bu aşk mağlup oldu…Meydanlar gözyaşı seli…Kan çanağı gözlerim…Ve titriyor sana muhtaç kanlı ellerim… Şimdi gidecek yeri yok ellerimin…Bari bu gece sokakta bırakma… Yarına Allah Kerim… Oysa adım gibi biliyorum, sımsıkı tutarsın elimi, bırakmazsın bu kalabalıkta…

…Öyleyse neden o kadar uzak duruyorsun…Neden tutmuyorsun hala…

Pazar yerinde kaybolmuş küçük bir çocuk gibiyim…Şimdi ne yöne gideceğim yüreğimdeki acılarla…Bahar günü koşuşturup duruyorum ordan oraya…Kimse bir papatya uzatmıyor bana…Ben şimdi ne yapacağım, çiçekler arasında elimde kalan bir kuru dalla…Oysa adım gibi biliyorum, elindeki bütün çiçekleri serersin yoluma…

…Öyleyse neden gelmiyorsun hala yanıma…

Artık iki numara büyük geliyor kalbim bana…Belki çeker diye yıkayıp duruyorum…Çamaşır suyuna benziyor gözyaşlarım, içime aktıkça yıpranıyorum…Mandallar tutmuyor beni, her seferinde düşüyorum ipten…Üstüm başım çamurlanıyor…Yine çamaşır suyu, yine mandal; bir türlü kuruyamıyorum…Oysa adım gibi biliyorum, güneş olup doğarsın üzerime, ipten düşmeden kurutursun beni…

…Öyleyse neden açmıyorsun…

Havalarda kötü zaten birkaç zamandır…Gök gürlüyor, yağmur yağıyor…Her yağmurda semtimi sel alıyor…Her yağmur biraz daha sürüklüyor beni…Baştanbaşa bir toprak kaymasıyım…Ve her kaymada yeri değişiyor içimdeki mezar taşımın…Oysa ben adım gibi biliyorum…

…Öyleyse neden….

Yürekten sevmiştim,
Yüreğim yanıyor şimdi ve
Yüreğimin kalemiyle yazıyorum
Bunları sana.

Bir başlık bile bulamıyorum
Katlettiğin dizelerime
Canımın istediği de sendin
İçimin titrediği de
Yüreğimin eridiği de…
Unutursun belki gözlerimin rengini
Unutursun belki sevgi sözlerini
Soruyorum şimdi sana:
Ey yalnızlığıma imza atan insan!!!
Seni ne çok sevdiğimi de
U N U T A B İ L E C E K M İ S İ N ?

unutmak….
bu kelimenin anlamını seni kaybedince öqrendim…daha doqrusu sen bni kaybedince…oysaki sewmiştm seni..sende öyle diyordn “sewiyorum” diye..ama aslında onunda koca bi yln olduunu öqrendm seni kaybedince..daha doqrusu sen bni kaybedince….

her qece yıldızlra dalarseni hayal ederbir yıldız kaysın diye beklerdim…yıldız kaysında seni diliyim diye…her qecem böyle qeçerdi…seni bekleyerek işte. hayal ederek…

sonra biqün (sanırım yıldızlar bni duydu) bir yıldız kaydı…ewet işte o beklediqim an…kaydı..qördümm..çok mutluydm..we hayalim qibi seni diledim işte…çok saçmaydı biliyorm…bunun farkındaydımm..ama napim işte seni o saçmalıklar kdr çok sewiodm..bna saçmalık yaptıracak kadar…

we işte biqün hayalim sna ulaştı…biliyodm işte.artık benimdin…kokunla nefesinle bedeninle o sıcacık kalbinle benimdn…sna o kadar baqlanmıştımki sensiz yapamaz olmuştm..seni qörmednkokunuo sıcaklıqını hisstmedn yaşayamas olmştm…nefeslerimiz birdi…kalbimiz bir… birleşip tek bi beden olmuştk..yada bn öyle sanıyodm..sanırım öyle istiyodm…ama ne olursa olsnyaşadıklarımz yalanda olsa seninleydimya… tüm benliqimle seninleydimya… işte bu bütün yalanlara bedeldi..bütün yalanları qerçek saymama mutlu olmama bedeldii…

bi yalan ne kdar uzun sürebilirki..?!
işte her yln qibi her bitiş qibi buda bitti….
baştan belliydi ztn yln üstüne bi ilişki kurulamaz…kurulsada işte böyle kısacık sürer..biter…
o sözlerin hala kulaqımda çınlar…. “unut benibn sana qöre deqilim” madem öyle düşünüyodn nie başlattın bu ilişkiyi ozmn…?! sölermisin bna..? niye…? neden..??

şunu bilmeni isterim hala her qece yıldızları izlerim…hala bir yıldız kaysın diye beklerim…herşey aynı yani..ama eskiyle arasında bir fark warki oda artık seni deqil seni unutmayı dilerimm…….!!!

UNUT DİYOR DUNYA UNUTTUM İŞTE…….!!!!

Sevgiler büyüttüm
kır çiçeklerinden, güneşin kanını emen
umutlar yeşerttim bahar renginde al yeşil
dağlarda kar erirken ceylanlar emzirdim
melekler uyandırdım her tan ağardığında
toplamak için bütün düş kırıklarını aynalardan
yıldızlarla selam yolladım sana
ve her gece mavi bir kuş tutup avuçlarıma
dudaklara gül ve rüzgar iliştirdim dağların doruklarına
gelmedin.

upuzun köprüler kurdum içimdeki yolculuklara sana kavuşmak için
beyaz günlere uzandım beyaz atlarla, sana getirsinler diye umutlarımı
seninle öpüşürken
beyaz beyaz güvercinler kanat çırpıyordu mavi göklerin burçlarında
bütün ayrılıkların, savaşların, ihanetlerin üzerine bir çizgi çekiyordum
en güzel barış çiçeklerini versin diye dünya

ak alınlı taylar koşarken alnımın çayırlarında
al türkülerle inledim lekesiz sabahlara her bahar
özlemler kanatıp gecelerin sayfalarında
mavi rüzgarların terkisinde sevgiler yolladım sana
çoğaldıkça çoğaldı çılgınlığım
kanımda milyonlarca yıldız tutuştu
alevler içinde parlayan nehirler aktı yüreğime her defasında
her suyun sesine bir damla gözyaşı bıraktım senin için
gül desenli yaylalara bilmedin

bilki sensiz uzak bir dağbaşı ıssızlığıyım
yoksan ürpertilerde tiril tirildir yapraklarım
seni özlemenin korkunç girdabında
göğünü ve yönünü yitirmiş göçmen bir bulut olup
her gece uçurumlara ağlarım

hasret ateşine bürünürken geceler
uzun ayrılıkların dağladığı sevdalarda
korkunç alevler içirdim seni seven yanıma
iç çekmeyi öğrendi bir yanım, acı çekmeyi bir yanım
ve ardından oturup ağladım küskün ırmaklar gibi
karışıp gitti gözyaşlarım çağlayanlara
silmedin

ey kırçıl saçlarımda yıldız tutuşturan
alıp savuran yangınlara yalnızlıklara
hazan bahçelerinde yaralı bir güldür kalbim şimdi
dört mevsim aşkı kanayan
sen ki, yüreğimde demlenen aysın her gece
gözlerimde çiçeklenen aşk
uzun saçlı hasretimsin
geçen bütün mevsimlerde seni bekledim
gelmedin

özlemlerle yaralı bir yağmur bulutuyum şimdi
firari bir hüznün girdabında yitirdim güldesenli sevinçlerimi
bil ki, çağlayan bütün nehirler benim gözlerimdir
benim yüreğimdir ağlayan bütün denizler
su içtiğim bütün pınarlarda seni susarım
seni sorarım geçtiğim bütün yollarda
düştüğüm her uçuruma bir tutam çiçek bırakır gibi
bir tutam kor ve bir demet gözyaşı bıraktım senin için
gelmedin bilmedin silmedin…

Bir gün gökyüzü gülünce ve geçince üşümesi kalbimin
bütün hasretleri yükleyip rüzgarın kanatlarına
yüreğimde taşıdığım sevda aleviyle
upuzun yollardan çıkıp geleceğim sana… Bekle…

Çekil git artık düşlerimden,
Bıkıp usanmadın mı benden artık? ..
Gözlerimden, yüreğimden, içimden,
…ve varolan her şeyimden, git artık…

Yaşamaz de, olsun de, de ki bitti, bitti de…
Kardı yağdı, yağmurdu aktı, kurudu de…
Sonra toprağa karıştı, soldu de…
Ne bileyim işte, kısaca öldü de…
Ne dersen de…