Ağzını açınca mangalda kül bırakmazsın; erdem, onur, vefa senden sorulur. Seni dinleyen aşkın kitabını yazdın sanır; oysa sen sevdadan ne anlarsın?

Dilindekiler yüreğinden gelmez. Hiç aşk ateşiyle yanmamışsın ki! Uzun uzun cümleler kurarsın ama gerçeği konuşursak, sen sevdadan ne anlarsın?

Beni sevip sevmemen önemli değil. Sevdiklerimi duygularımdan sorumlu tutmamayı çok önce öğrendim. Ancak elinde bunca nitelik tuttuğunu söyleyen birine, “be vicdansız hani vefan nerede?” diye sormak bana vazife!

Dostlukları, insanlığı, sevgiyi, aşkı, kadınlığı ve en önemlisi adamlığı senden dinleyenlerin hayran olmaması mümkün mü? Edebiyatın kuvvetli desem, sınıfta kalırsın; sen olsan olsan iyi bir pazarlamacısın!

Bir yerinde şeytan tüyü var belli ki; ama gören göz anlar için boş, dışın hediye paketi. Sıradan basit bir zamparalık seninki; yoksa aşktan ne anlarsın?

Dünya tam senin durduğun yerden dönüyor sanıyorsun. Bütün gezegenler emrine amade, yıldızlar desen zaten senin için parlıyorlar. Etrafında pervane olmuş aşkın melekleri; bu akşam sarışını, yarın esmeri…

Yüreğimin önüne koyunca aklımı, neyini sevdiğimi arıyorum. Bin defa bakıyorum ballandırarak anlattıklarına ama içinde korkup saklanan o küçük çocuktan başka bir şey bulamıyorum.

Seni tanıdıkça, sevgim şeklini değiştiriyor. Biraz acıma, biraz vicdan, bir tuhaf hale bürünüyor. Anlıyorum seni, yaşadıklarını, çocukluğunu, geçmişini düşünüyorum, anlıyorum ama onaylamıyorum.

Nice zorluklardan geçip gelen, içinde nice acılar barındıranlara bakıyorum. Onların senden büyük yaraları var. Anlıyorum ki; bu senin seçimin. O yüzden, durup bir daha düşünüyorum.

Anlattıklarını uygulasan, senden ala adam olmaz ama kimseyi kandırma sihirli sözlerinle; sen sevdadan ne anlarsın?

Seni Seviyorum

Seni seviyorum….
Sadece kim olduğun için değil,
seninle beraberken kim olduğumu anladığım için.
Seni seviyorum…..
Sadece kendine yaptıkların için değil,
bana yaptıkların için Seni seviyorum…..
Saklı kalmış beni ortaya çıkardığın için,
Seni seviyorum……
Elini kalbimin üzerinde hissettiğim zaman,
üzüntülerim silinip onların yerine,
şimdiye kadar kimsenin başaramadığı güzellikleri,
o sıcaklığı, o ışığı, ortaya çıkardığın için
Seni seviyorum……..
Hayatımı bir tapınağa çevirdiğin ve her günümü bir şarkı haline getirdiğin için
Seni seviyorum…….
Çünkü sen kimsenin başaramadığı şeyi,
kendimi iyi hissetmemi
ve hiç bir zaman olmadığı kadar mutlu olmamı sağlıyorsun…..
Seni o yüzden çooookkkk seviyorum….
Sen bunları konuşmayla,
dokunmayla ve işaretle değil,mavilim….
Sadece kendin olmakla yapıyorsun….
İşte bu yüzden seni ölesiye çok seviyorum…

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır,bir üşütür,bir ağlatır,bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

ÖZDEMİR ASAF

Ölüm müydü yoksa seni sevmek mi bana zor gelen
Her ikisi de acı verecek olduktan sonra sevmeyi denedim
Yürek sızısıydı belki seni senin haberin olmadan sevmek
Seni senden uzaklarda özlemek hasretini çekmek
Bir ölüm bir seni sevmek arasında gidip geldim
Kaç gece rüyalarım kabus oldu seni düşünürken
Kaç mendil ıslattım gözyaşlarımı silerken
Odamın duvarlarına yazdım sana olan aşkımı
Penceremdeki kuşlarla paylaştım ismini
Bazen daldım gökyüzünde bulutlarda aradım
Bazen yağmur damlalarınla gelirsin sandım
Gökyüzünden yıldızlar yok oluncaya kadar ağladım
Çaresizdim umutsuz bir aşkın esiri oldum
Sana anlatmak istedim her gördüğümde
Ama sen alay ettin benim tertemiz sevgimle
Şimdi düşündüm de sevmek yerine
Ölüm daha mı güzel olurdu belki acı vermezdi
Senin bana benim yüreğime verdiğin kadar
Ama sen beni seni çok severken öldürdün ya
Hakkını helal et artık ecel almaya geldi beni(….)