Beyzam.Net Fikra Bolumu

İlk karşılştığımız gün… Acele ile evden çıkmıştım.önüme bakmadan yürüyordum. Sonra birisi hızla bana çarptı.Tabi o anda ağzıma geleni saydım.Sonra giderken arkasına döndü ve bana “oğlan çocuğu gibisin.Sen ne biçim bir kızsın.”dedi.Bende ona “dangalak” diye bağırdım.İşe gittim. Aslında böyle yapmamalıydım.Çok ayıp oldu edim kendi kendime. ertesi gün tekrar gördüm onu ama daha sakin davrandım.Ama sonra ne olduysa oldu ve kavga ettik.Sonra anladım ki değil özür dilemek neredeyse kavga edecektik.Sonra telefon numaramı bulmuş ve beni aradı.”buluşabilir miyiz?” dedi. Bende kabul ettim.Buluştuk. Bana kız kulesinin hikayesini anlattı.Sonra da bak kral bile kaderden kaçamadı dedi. biz neden birbirimizden kaçalım bizim biraraya gelmemizde kader değil mi?Biz birbirimizin kaderiyiz.”dedi.Sonra o sıcacık gülümsemesiyle bana doğru yaklaştı ve beni öptü.”Benimle evlenir misin?Hayırdan başka bir cevap duymak istemiyorum.”dedi.Evlendik.Çok mutluyduk.Bana hep ilk taıştığımızdaki gibi oğlan çocuğu derdi.Sonra kaza geçirdi.Yatalak kaldı.Hayata küstü.Bakkala gittim.Eve döndüğümde onu ölü buldum.Yatalak kaldığından beri bana hiç oğlan çocuğu dememişti.Yastığının altında bir zarf buldum.Üzerinde”oğlan çocuğuna” yazıyordu.Açtım. ” Bak oğlan çocuğu önce bana asla ağlamayacağına söz ver.Seni ilk tanıştığımız andan son nefesimi verinceye kadar sevdim.Ölmek istedim çünkü asla sana yük olmak istemedim.Beni sevdiğini biliyorum.ve hep seveceğini de… senden birşey rica edebilir miyim?lütfen ağlama ve beni hep sev.Seni çok seviyorum ve hep seveceğim.gittiğim yerden seni izliyor olucam.Seni seviyorum be oğlan çocuğu” yazıyordu mektupta.Şimdi ne mi yapıyorum?Bir şirkette çalışıyorum.Ve onun beni izlediğini düşünerek mutlu oluyorum…Ve ona sesleniyoru: Bu oğlan çocuğu seni çok seviyor…

Çok eski, diyarlarda uzaklarda bir yerlerde yeşilin ve mavinin birlikte ahenkle dans ettiği küçük ve şirin bir köyde kalbinin temizliği ve saflığını köyünün güzelliklerinden alan bir dev yaşarmış, bu devin birde büyük aşkı varmış ama hikaye bu ya dev bu büyük aşkını kıza birtürlü söyleyemezmiş neyse gel zaman git zaman bu devin köyünde bir gün bi şenlik olmuş devde bunu fırsat bilip kıza açılmaya içinde ki aşkı onada söylemeye karar vermiş ve ogün akşama kadar kız çıkar, diye kapısını beklemiş bir saat iki saat derken kız geceyi aydınlatan yıldızları kıskandıran bir güzellikle evinden çıkmış ve şölen yerine ,doğru yol almış tabi devde arkasından… kız gitmiş dev takip etmiş tam uygun fırsatı bulup kıza açılacakmışki devrilen ulu çınarlar gibi dizleri üzerine yığılı vermiş, çünkü kız komşu köyün cücesiyle konuşmaktaymış, bunu kendine yediremeyen dev, avına atılan bir aslan gibi cünenin üzerine atılmış cüceye tam vuracakken cüce deve sen bu kızın nesi oluyosun ki hesap soruyorsun dediği anda aklı başına gelmiş ve o köyden uzaklaşmış bir dahada o kızın yüzünü görmemiş ama o uzaklarda olsada o kızı ,şimdi bile çok seviyor ve hala unutamadı… hani devlerin aşkı büyük olur derlerya işte bu devin aşkıda öyle birşey.

Ali  okula  başlamıştır. Akşam okuldan dönünce, babası sorar:

-Okul nasıl geçti  bakalım?

-Sorma  baba,  daha ilk günden  sahtekarlığı öğrettiler. Bizim sınıfın kapısında  1. sınıf yazıyor , ama sıraların  hepsi tahtadan……

Nasrettin Hoca,konuğun ne demek istediğini hemen anlamıştı. Ona bu saatte üzüm ikram etmeyi uygun bulmadığı için, hemen bir karşı mâni söyledi:
“Bizde böyle adet yoktur,
Saklarlar da güzün yerler…”

Temel satilik papaganlari inceliyormus.En pahali papaganin onunde durmus:

-”Abi bunlar nece konusuyor?”

-”Ingilizce , Fransizca , Almanca”

-”Kac paradir…”

-”On  milyon”

-”Lazca  biliyomu?”

-”Bilmiiyo”

Temel  papaganin burnunu oksamis;

-”Bu buruna yazuk!.”:)

Goz Doktoru:

- Su tablodaki harfleri okur musunuz?..

Cafer:

- Siz bana okur musunuz rica etsem?.Benim gozlerim bozuk da..

- Benimle birlikte gelin ve bu olayı kocama anlatın!

Sarışın yatıştırılmaya çalışılır. Vinç sahibi şirketin gerekli sigorta ödemesini yapmaya hazır olduğu anlatılmaya çalışılır
ama sarışın ısrar eder :

- Olmaz.. Her şeyen önce, kocamın karşısına bu kez benim bir ağaca değil, ağacın bana çarptığını doğrulayacak bir tanık götürmeliyim.